KOTY RASY SPHYNX

kotka rasy sfinks - Baby Buba Koty Burżuazji*PL -

data urodzenia: 14.01.2007r.
płeć: Kotka-01
kolor: SPH a 03
(PL)SKR LO 00677
ojciec:
IC FARAO`S TROUBLE SHOOTER
SPH d 21
matka:
CAMILLA GOLDEN LION
SPH n 03 21

kotka rasy sfinks - Aimmee -

data urodzenia: 21.09.2006r.
płeć: Kotka-01
kolor: SPH g 03
(PL)SKR LO 00869
ojciec:
ZORRO A ORIENTAL CHILD
SPH n 03 23
matka:
IC.PALOMA A ORIENTAL CHILD
SPH g

kotka rasy sfinks - Ch.Isida Gibby Kiara -

data urodzenia: 10.01.2004r.
płeć: Kotka-01
kolor: SPH n czarna
(PL)SKR LO 00156
ojciec:
Int.Ch. Eloorus Daniel
SPH a 03 64
matka:
Ch . Stella Lady Morrisville
SPH w 63

reproduktor rasy sfinks - Ch.Black Prince Arvon*PL -

data urodzenia: 02.09.2004r.
płeć: Kot-1,0
kolor: SPH n czarny
(PL)SKR LO 00210
ojciec:
EC.Zineddin Zidane Jumandgi
SPH n
matka:
Ch. Ilona Jumandgi
SPH n 03

Większość ludzi gdy zobaczy takiego kota zapyta co to? Jest to kot który budzi bardzo skrajne reakcje u ludzi, jedni są bardzo zachwyceni- drudzy mówią co to za kot bez futerka. Kot bez sierści był zagadką a mistrzem zagadek był Sfinks i to właśnie on obdarował swoim imieniem tę rasę kotów. Sfinksy, podobnie jak reksy, zawdzięczają swoje istnienie kaprysowi natury. Bez wątpienia sfinks jest najniezwyklejszą kocią rasą, gdyż nie posiada w ogóle futra. Pierwszy sfinks narodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych w 1966 roku w Toronto w Kanadzie. (Nie była to pierwsza bezwłosa mutacja. Pod koniec XIX wieku hodowano przez krótki czas rasę zwaną "meksykańskim kotem bezwłosym".) Przez wiele lat hodowcy europejscy i północno-amerykańscy prowadzili selektywną hodowlę bezwłosych kotów i tak powstała rasa, jaką znamy dziś. Pierwszy Sfinks został zarejestrowany przez amerykańskie The Cat Fanciers' Association (CFA) w lutym 1998.Natychmiast wzbudziły one zainteresowanie hodowców, którzy zapragnęli mieć tego rodzaju egzotyczne koty. We wczesnych latach 70-tych rozpoczęto w Holandii pierwsze programy hodowli nowej rasy. Ścisła współpraca hodowców ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Holandii szybko poszerzyła początkowo niewielki materiał hodowlany. W ostatnim czasie wprowadza się do hodowli Sfinksów przede wszystkim europejskie lub amerykańskie koty krótkowłose, gdyż okazało się, że w dalszej perspektywie reksy reksy wywierałyby ujemny wpływ z powodu dziedzicznej skłonności do patologicznych skurczów mięśni. Dzisiejsze sfinksy cieszą się dobrym zdrowiem. W domu nie sprawiają więcej kłopotów niż osobniki innych ras, a pielęgnowanie kotów właściwie bezwłosych nie jest zbyt kłopotliwe czy czasochłonne, kąpiel raz w tygodniu w szamponie dla niemowląt w zupełności wystarczy, a na co dzień skórę kota należy przecierać chusteczkami nawilżającymi dla niemowląt. Jeżeli naszemu pupilowi zdarza się opuszczać dom i przebywać na dworze, w takim wypadku dobrze jest smarować delikatną skórę kremem z filtrem UV dla niemowląt. U sfinksów w kącikach oczu zbiera się galaretowata wydzielina (takie gęste łzy ),które co dzień trzeba usuwać . Spowodowane jest to brakiem sierści w którą wsiąkały by łzy i łzy wraz kurzem tworzą właśnie tą wydzielinę. Brak rzęs (które są rodzajem filtra które chroni oko )jest natomiast przyczyną częstego mrużenia oczu przez ta rasę kotów, która mrużąc oczy stara się w ten sposób je chronić. Więcej uwagi również trzeba poświęcić na czyszczenie uszu i łap kocich które brudzą się dużo częściej niż u ich owłosionych krewniaków. Podobnie ekstrawagancki jak wygląd jest także sposób zachowania się Sfinksów. Skłonne do zabawy i łagodne w sposobie bycia jak reksy, przywiązują się bardzo do ludzi, ale bywają uparte. Sfinks to kot bardzo silnie związany z człowiekiem, trochę gapowaty, uwielbia być przytulany i głaskany, w nocy zawsze śpi z właścicielem, a jego skóra jest delikatna w dotyku i bardzo ciepła. Lubi towarzystwo człowieka i na swój koci sposób próbuje nawiązać z nim kontakt. Koty te są wystarczająco sprytne, i aby się szybko ogrzać potrafi znaleźć ciepłego człowieka, psa lub drugiego kota . Większość osób uczulonych na kocią sierść, może spokojnie dzielić mieszkanie z takim kotem. Jednak są ludzie, u których uczulenie jest tak silne, iż nawet ze sfinksem nie mogą przebywać w jednym pomieszczeniu. Skala dźwięków jaką przy tym potrafi z siebie wydobyć jest wręcz niesamowita, przy czym nie jest to kot hałaśliwy, są to charakterystyczne dla Sfinksa mruknięcia i miauknięcia o różnej tonacji i częstotliwości. Ten kot czasem wręcz natarczywie domaga się naszej uwagi i pieszczot, chętnie wyleguje na naszych kolanach mrucząc przy tym głośno i melodyjnie. Jest łagodny, spokojny i odważny dzięki czemu nie jest kłopotliwy w podróży i nie stresują go noclegi w hotelach jeśli tylko jest z nim jego właściciel. Charakter żeby na prawdę zobrazować trzeba by powiedzieć że jest to trochę dziecko, trochę pies, trochę małpa taki właśnie mix. Jeśli chodzi o pokarm i pomieszczenie, to sfinksy mają większe wymagania niż przedstawiciele innych ras. Ich pożywienie musi być wysokokaloryczne, aby mogły utrzymać odpowiednią temperaturę ciała. Najlepszy jest w tym wypadku pokarm naturalny i jak najbardziej urozmaicony czyli mięsko wołowe, drobiowe czy cielęce, gotowane, parzone lub podane na surowo , jak również ryba, czy jogurt lub biały serek. Koty te zwykle mają bardzo dobry apetyt wiec przygotowywanie dla nich posiłków to prawdziwa przyjemność, a miseczka zawsze jest wylizana do czysta. Oczywista jest potrzeba zapewnienia Sfinksom ogrzewanych pomieszczeń oraz stopniowego przyzwyczajania ich do przebywania na słońcu. Mimo że ich skóra jest pokryta bardzo delikatnym - prawie niewyczuwalnym meszkiem, wymagają one ochrony przed skrajnymi wpływami atmosferycznymi. Uznaje się dowolne wzory i kolory skóry, kolor oczu powinien harmonizować z barwą okrywy. Kot posiada bezwłosą skórę przypominająca w dotyku zamsz i delikatny meszek na pyszczku, uszach, stopach, ogonie i grzbiecie. Ciało mają średnich rozmiarów, dość wydłużone z szeroką, dobrze wykształconą klatką piersiową i silnie uwydatnionym brzuchem, co wywołuje wrażenie jakby zawsze były najedzone. Sfinksy nie mogą wyglądać jak upasione. Silne umięśnienie i mocna budowa kości sprawiają, że wyglądają krzepko. Kończyny mają właściwe proporcje w stosunku do reszty ciała, również są dobrze umięśnione, tylne nieco dłuższe od przednich. Zakończenie łap jest owalne z długimi i wysmukłymi palcami, opuszki łap sfinksów są silniej rozwinięte niż u przedstawicieli innych ras, tak że wyglądają jak nadmuchane. Głowa jest średniej wielkości o kształcie spłaszczonego klina z harmonijnymi zaokrągleniami(kształt przypomina cytrynę). Rzucają się przy tym w oczy mocno wystające kości policzkowe i silnie wykształcona mordka z wyraźnie zaznaczonymi poduszeczkami z wąsami (jeżeli występują). Nos jest średniej długości z silnym zagłębieniem u nasady. Oczy duże i szeroko rozwarte są ustawione lekko skośnie i w dużej odległości od siebie. Powinny być zielone lub brązowe jak orzechy laskowe. Uszy są duże i sterczące, szerokie u nasady i szeroko otwarte. Powinny być osadzone nie za wysoko i nie za nisko, w miarę możliwości nieowłosione, zwłaszcza wewnątrz małżowiny usznej. Skóra sfinksów jest w dotyku ciepła. w niektórych miejscach, takich jak okolice barków, stawów tylnych kończyn oraz szyi i głowy, wyraźnie pofałdowana. Im więcej sfinks ma fałd na skórze, tym cenniejszy jest dla hodowli. Szczątki futra na końcu ogona lub na brzuchu są dopuszczalne. Większość sfinksów wcale nie ma wąsów, u niektórych są ich resztki. Sfinksy są bardzo płodne jednak wychowanie potomstwa to dla hodowcy prawdziwe wyzwanie, gapowatość charakteru przerzuca cześć obowiązków matczynych na hodowcę .







Copyright©'2002-2008
Koty rasowe - rasowe koty - hodowla kotów rasowych TASDJ*PL